Parmaklarım tutturmayı başardığımı sandığım aralıklardan bir bir kayıyor.
Nefesimi tutup son bir kez bırakmak geçiyor içimden; henüz zamanı değil umuduyla saklıyorum son kurşununa bakan bir asker edasıyla.
Topuklarımdan yukarı yavaş yavaş içimi kaplıyor düşme güdüsü.
Gözlerimi kapatıp dik ve sağlam durma emri veriyorum tüm eklemlerime. Uçurumun karanlığında kaybolmuş bacaklarım isyan edip, çekiştiriyor.
Işık yerini düşüşün ağırlına bırakırken bir bir [...]